Op weg naar nieuwe democratie...

Wie ergens tegen is, is ook ergens voor

Leestijd: 3 minuten -

 

U wilt geen windmolen naast uw huis. Nou is daar misschien ook geen plek voor, maar als die ruimte er wel was: u zou vast nog steeds geen windmolen naast uw huis willen. Windmolens geven slagschaduw en maken herrie. Denkt u, weet u of vreest u.

 

Stel nou dat uw gemeentebestuur het wel wat vindt, die windmolens. En dat de Wethouder Windmolens een referendum heeft bedacht daarover. Dan stemt u tegen. En stel nou dat een meerderheid van de inwoners het met u eens is. Dan komen er geen windmolens. U heft met de buren het glas en stelt samen vast dat we in een democratisch land wonen. En hoe fijn dat is.

De Wethouder Windmolens bedenkt het ene alternatief na het andere om toch maar te voldoen aan de klimaatdoelstellingen die de raad heeft bedacht. De grond voor boeren onteigenen en volgooien met zonnepanelen. Auto’s die benzine of diesel drinken verbieden. Geen straatverlichting meer. En nog zo wat ideetjes. En elk idee leidt tot een referendum en elk idee wordt afgekeurd.

De wethouder moet opdraven bij de gemeenteraad. Waarom er toch maar niks van de klimaatdoelstellingen terecht komt.

 

‘Democratie is burgerschap en draait om verantwoordelijkheid nemen’ 

 

Daarom hier het plan ‘Hoe dan wel?’ Iedereen mag nee zeggen, al dan niet via een referendum. Of het nou tegen windmolens, panelen op weilanden of auto’s zonder brandstof is. Maar iedereen die nee zegt, wordt gevraagd hoe het dan wel moet. Want democratie is niet heel hard nee roepen. Democratie is burgerschap en dat draait om verantwoordelijkheid nemen.

De wethouder gaat het na de afwijzing van die windmolens netjes uitleggen: ‘Beste burgers, helemaal prima hoor – dat u die dingen niet wil. Geen kwaad woord van mij daarover. Tegelijkertijd valt er niet te tornen aan onze wens om in 2050 een klimaat-neutrale gemeente te zijn. Want ons bestuur heeft, met instemming van uw vertegenwoordigers in de raad, een aantal besluiten genomen die heilig zijn. U zou ze de randvoorwaarden kunnen noemen waarbinnen u windmolens kunt goed- of afkeuren: elk jaar een begroting die sluitend is, goede zorg aan wie dat nodig heeft, voldoende woningen, op tijd de riolen vervangen, twee minuten stilte op 4 mei en klimaatneutraal in 2050. En dus gaan we samen besluiten hoe we dat voor elkaar gaan krijgen, zonder die vermaledijde windmolens. Vanavond is het te doen in het dorpshuis. Aanvang 19.30. U gaat vertellen wat u wilt en u gaat zich verplaatsen in wat anderen willen. En dan gaat u er samen uitkomen. Zo niet, dan gaan we volgende week verder. Tot vanavond.’

Zo werkt dat ongeveer, burgerinvloed, burgerzeggenschap en burgerverantwoordelijkheid. Meepraten, meebeslissen en verantwoording dragen. Dit wordt het verhaal dat we vanaf eind maart in de Provinciale Staten gaan vertellen.