| "Op weg naar nieuwe democratie....." | Deelnemer

De vreselijke debatten komen eraan

Leestijd: 3 minuten -

 

De verkiezingsdebatten komen eraan. De vreselijke debatten. Want hoe de andere vijftien lijsttrekkers en ik ook ons best doen, de kans dat u er iets van meekrijgt, is klein.

Dat begint al met de mensen die de zaaltjes bezoeken. Dat zijn grotendeels dames en heren die hun partijkeuze al hebben gemaakt. Sterker: ze zijn geronseld door partijen. Of ze met partijjasjes aan hun voorlieden maar willen aanmoedigen. Klappen bij elke oneliner. En boe roepen als de concurrent wat oreert.

En dus moet ik het hebben van de journalisten die er mogelijk bij zijn. Die vormen de smalle loopplank tussen mij en de rest van Brabant. Ik moet zorgen dat zij mijn uitspraken in hun krant opnemen of een quote uitzenden op televisie.

Ga er maar aanstaan. Die journalist heeft ruimte voor, pak hem beet, vier quotes. De regionale omroep heeft vier minuten voor het debat en daardoor voor zo’n drie lijsttrekkers. En dus moet ik compact en pakkend zijn. En die andere vijftien lijsttrekkers besluiten tot hetzelfde.

‘Die oneliners hebben niks van doen met de werkelijkheid’

Onder druk van media en publieke opinie belazeren wij, naar uw stem hunkerende kiezers, de kluit. Want die o zo gevatte oneliners van ons hebben niks van doen met de werkelijkheid. De werkelijkheid is dat politiek doorgaans gaat over complexe maatschappelijke vraagstukken. Die vraagstukken worden maar zelden met een ja of nee beantwoord. De werkelijkheid is net zo zelden zwart of wit. Politiek, beste lezer, gaat over nuance.

Nuance is saai voor media.

‘De lange termijn wordt verruild voor zichtbaarheid in de krant van morgen’

 

Ondertussen snapt u, al dan niet stiekem, best dat er een wereld zit tussen ‘alle grenzen dicht’ en ‘laat iedereen maar binnen’. En tussen ‘alle hens aan dek, want de wereld gaat naar de klote’ en ‘rot op met je klimaatdoelstellingen’.

Ondertussen snapt u best dat de politiek tijdens die debatten een karikatuur van zichzelf maakt. Wat u erger vindt, is dat die politici na de verkiezingen doorgaan met hun soundbites en oneliners. Want ze hebben de smaak te pakken. Ze ervaren dat ook bij het bedrijven van de politiek van alledag pakkende kreten, rake sneren en kolderieke uithalen helpen om via de media u te bereiken.

En zo keert de politiek zich af van haar wezenlijke en ogenschijnlijke saaie ‘core business’ en verruilt de lange termijn voor de zichtbaarheid in de krant van morgen.

‘Laten we het debat verplaatsen naar uw buurt’

Of het anders kan, vraagt u? Jazeker. Laten we het politiek debat verplaatsen. Laten we de politieke strijd tussen ‘ik wil geen windmolen aan de rand van dat dorp’ en ‘we moeten massaal duurzame energie opwekken’ uit het Provinciehuis rukken en naar steden, dorpen, wijken, buurten en zelfs straten brengen. Laten we samen ervaren dat de inrichting van onze samenleving een zaak is van ons allemaal. En dat die inrichting zo wezenlijk is, dat we ze niet kunnen vatten in kretologie en pakkende uitsmijters.

We brengen de democratie naar uw buurt. En we vertellen het tegen geen enkele journalist. Afgesproken?